سايتتوكلي:تكرار اشتباه شاه توسط احمدينژاد
بیماری هلندی از شاه تا احمدی نژاد
اشتباه شاه
تصمیم جنون آمیز شاه، دو - سه سال بعد نتایج خود را نشان داد؛ تورم افسار گسیخته در سال های 1355 و 1356 و نیز ورود سیل کالاهای خارجی به بازار ایران، از میوه و تخم مرغ گرفته تا کفش و لباس و لوازم خانگی و خودرو و ...
دلیل و ریشه این پدیده، کاملا ساده بود، شاه دلار نفتی داشت ولی اجرای طرح های عمرانی به ریال نیاز داشت. ساده ترین سازوکاری که این مشکل را حل می کرد، وارادت بود.
واردکنندگان ارزهای نفتی شاه را می گرفتند و بجایش ریال می دادند تا در طرح های عمرانی اش خرج کند، بعد با دلارهای خریداری شده انواع کالاها را وارد بازار ایران می کردند. دولت وقت چاره ای نداشت جز اینکه تعرفه ها را به نفع واردات بیشتر پایین بکشد، چون دلارهای نفتی را باید تبدیل به ریال می کرد.
البته این همه ماجرا نبود، بخش بزرگی از دلارهای نفتی شاه را بانک مرکزی خرید و ناچار شد نقدینگی را بیشتر از ظرفیت اقتصاد ایران به بازار تزریق کند.
نتیجه روشن بود: تورم + واردات هنگفت همه جور کالاهای خارجی. اقتصاد ایران در سال های 53 تا 56 به شکل روشنی گرفتار بیماری هلندی شده بود.
---------- اشتباه احمدی نژاد -----------

وضعیت امروز اقتصاد ایران یعنی تورم شدید به همراه وفور کالاهای مصرفی خارجی در بازار ایران، سومین تجربه از این نوع است و ریشه های ایجاد این وضع با دو تجربه قبلی کم و بیش مشابه است:
در سال 1384 که آقای احمدی نژاد به ریاست جمهوری رسید، قیمت جهانی نفت رو به افزایش نهاده بود. دولت جدید رویکرد اقتصادی خود را توسعه طرح های عمرانی به ویژه در مناطق محروم قرار داد و در اجرای این رویکرد، دولت در لایحه بودجه سال های 85، 86 و 87 افزایش های شدیدی در بودجه های عمرانی از محل فروش بیشتر ارزهای نفتی درخواست کرد.
اقتصاددانان در هر سه سال نسبت به تورم زا بودن فروش بیش از حد دلارهای نفتی و هزینه کردن ریال حاصل از آن هشدار دادند اما آقای دکتر احمدی نژاد به هشدارها توجه نکرد و از گسترش عدالت در استفاده از درآمدهای نفتی سخن راند، حال آنکه محرومانی که آقای رئیس جمهور قصد خدمت به آنها را دارد، بر اثر تورم ناشی از گسترش نقدینگی، سفره خود را خالی تر از قبل می بینند...
در دوره اخیر ابتلای اقتصاد ایران به بیماری هلندی، عوارض بیماری همچنان که 3 سال پیش، پیش بینی و هشدار داده شده بود به وضوح نمایان است:
* تورم نسبتا شدید به ویژه در کالاهای غیرقابل تجارت (نظیر مسکن)
* خارج شدن اکثر بازارها از ثبات و تعادل
* ورود انواع کالاهی مصرفی خارجی در حدی وسیع و سراسری به بازار داخلی
* کمبود شدید و افزایش قیمت برخی کالاهای مورد نیاز در طرح های عمرانی به ویژه سیمان و آهن آلات و افزایش قیمت
نکته ماجرا اینجاست که هر چهار عارضه فوق در زمستان سال 1384 در زمان تصویب لایحه بودجه سال 1385 توسط اقتصاددانان مجلس و دیگر اقتصاددانان وطندوست پیش بینی شد و با نگرانی نسبت به وقوع آن به دولت و مجلس اعلام خطر شد(لینکهای انتهای این صفحه را ملاحظه بفرمایید) اما نمایندگان مجلس در هر سه زمستان گذشته و هنگام تصویب لایحه بودجه سال 85 ، 86 و 87 ؛ هشدارهای دلسوزانه را جدی نگرفتند و دولت محترم نیز، هشدارهای دلسوزانه اقتصاددانان را دشمنی و بدخواهی تلقی کرد و با لجبازی هر سال با اتخاذ سیاستهای انبساطی پولی و مالی ، بر تنور نقدینگی و تورم دمید... اشتباهی که تاوانش را اقشار فقیر و کم درامد با حذف برخی اقلام گران شده از سفره هایشان پرداخته اند و همچنان می پردازند...
ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط دانا در جمعه شانزدهم فروردین 1387 و ساعت
19:26 |