همکاران گرامي سلام
با حمايت و ارادهي شما و آموزش بين الملل و ياري خداوند توانا به کنگره پنجم اييآي رسيدم. گرچه تاخير يک روزه در دوسلدورف داشتم به علت اينکه هواپيماي ماهان با تاخير حرکت کرد. زمان رسيدن و پرواز برلين هماهنگ نبود. يکي از خصوصيات مردم آلمان که با آن جامعه پذير شدهاند نظم، دقت و برنامه ريزي است .
روز29 تيرماه برابر20 ژوئيه ساعت 4 و30 دقيقه به وقت محلي به فرودگاه برلين رسيدم و مورد استقبال گرم همکاران اييآي قرار گرفتم که چقدر نسبت به آموزش احترام قائلند. چگونه کنگرهاي با حضور 170 کشور دنيا مي تواند هدايت شده باشد؟ در اينجا نظم و برنامهريزي توام با احترام را از تمام کارکنان و مسئولان اييآي ديدم. نه تنها با بنده بلکه با تمام کساني که در اين کنگره دعوت شدهاند همين ارتباط برقرار است. حدود چهار ساعت را با يکي از مترجمها و همکاران اييآي براي همآهنگي و برنامهريزي کنگره جلسه داشتم. قرار است جلساتي را با برخي از مسئولان آموزش بينالملل داشته باشيم. تا ضمن تشکر همه جانبه از حمايتهاي بينالمللي از معلمان ايران آنها را در جريان فعاليتهاي معلمان ايران براي رفع تبعيض بگذارم. برنامههاي کنگره پنجم از 22 تا 26 ژوئيه که مصادف با 31 تيرماه تا 4 مرداد ماه است همه از پيش تنظيم شده است و پر است. اما با پيگيريهاي اييآي دو برنامه سخنراني براي من به عنوان نماينده معلمان ايران گذاشته شد. يکي از اين سخنرانيها در جلسه عمومي با حضور همه شرکت کنندگان از تمام کشورهاي دنيا حدود 1600 معلم براي مدت 10 دقيقه انجام مي شود تا من در آن پيام معلمان ايران را به گوش همکاران و مسئولان عاليرتبه E.I و I.L.O (سازمان بين المللي کار) ، I.T.U.C (کنفدراسيون بين المللي اتحاديههاي کارگري)، I.T.F (فدراسيون بين المللي کارگران حمل ونقل) و ساير فدراسيونهاي بين المللي تخصصي و کنفدراسيونهاي کشوري برسانم.
تاکنون من از تجارب تشکيلاتي، از روشهاي فعاليتهاي اعضاي اتحاديههاي کارگري از جمله E.I در کشورها با دولتهاي خودشان مطلع شدم. وهمچنين براي مشکل معلمان ايران که از رفع تبعيض و فضاي امنيتي حاکم بر آموزش و پرورش رنج ميبرند در جستجوي راه حل هستم.
کنگره پنجم آموزش بين الملل در هتل استرل برلين برگزار مي شود. آموزش بين الملل از مجموعههاي I.L.O (سازمان بين المللي کار) به دبير کلي آقاي سوماوياست. I.L.O يکي از آژانسهاي سازمان ملل است که وظايف آن به عنوان سازمان سه جانبه گرايي در روابط و حقوق کار براي اعضاي سازمان ملل از جمله ايران تعريف شده است. از نظر I.L.O کارگر به هر کسي گفته مي شود که در يک رابطه قرارداد کاري با کارفرما وارد مي شود. بنابراين مجموعه معلمان، پرستاران، خبرنگاران، کارمندان دولتي، روزنامه نگاران و... که همگي حقوق بگير هستند در اين مجموعه کارگر قلمداد ميشوند و بايد از کليه حقوق مربوط به روابط در کار برخوردار باشند. و دولتهاي عضو را مقيد ميکند که حقوق بنيادين کار ملحوظ در پيمانهاي I.L.O را رعايت کنند. از جمله اين حقوق بنيادين کار در پيمان 87 و 98 آمده است که دربرگيرنده حق کارگران در آزادي تجمع، تشکل و سازماندهي و مذاکرات براي عقد قراردادهاي جمعي است.
در کشورهايي که حقوق اتحاديهها وانجمنهاي صنفي کارگران را محترم ميشمارند اتحاديه ابتدا با کليه اعضا مسائل دستمزد، شرايط محيط کار و استانداردهاي آن را بررسي کرده و آن را به تصويب اتحاديه مي رساند. و موارد تصويب شده از طرف اتحاديه مورد مذاکره با کارفرما قرار مي گيرد. به همين علت موارد نقض حقوق کار در سه نامه که آموزش بين الملل در حمايت از معلمان ايران به رئيس جمهور ايران نوشت (18 اسفند ماه 1385، 25 اسفند ماه 1385، 11 ارديبهشت ماه 1386) و همچنين I.T.U.C و ساير اتحاديههاي کارگري وابسته به اين کنفدراسيون به دولت ايران نوشتند اين حقوق را به دولت ايران يادآور شده و از او خواستند که به عنوان عضو قديمي سازمان بين المللي کار (I.L.O) حقوق کارگران و معلمان را در ايران رعايت کند. که يکي از اين نامههاي I.E به رئيس جمهور مورخ 18 اسفندماه 1386 در شماره 42 هفته نامه قلم معلم چاپ شد که در آن به دولت ايران توصيههايي در رابطه با انجمنهاي صنفي معلمان داشته که در يکي از بندهاي آن از دولت ايران خواسته است که "در آينده حق سازمانهاي کارگري را در ادامه فعاليتهايشان، در برگزاري جلسات، و اعتراضات عمومي مرتبط با شرايط کار و سياست اقتصادي و اجتماعي مورد احترام قرار گيرد". در اينجا منظور از سازمانهاي کارگري همان در واقع انجمن صنفي معلمان و ساير سازمانهاي صنفي است. ادامه دارد به نقل از كانون تهران












